Aan zij die hier raad kunnen geven,
Ikzelf ben ondertussen ruim 2 jaar uit elkaar met de mama van onze 2 kinderen en woon sinds 1 jaar alleen.
Hierbij hebben wij alles zelf geregeld daar wij op vriendschappelijke basis uit elkaar zijn gegaan. (geen rechtbank, niks gehomologeerd)
De regeling die we toen zijn overeengekomen zegt dat de mama de kinderen zondagavond (19:00) komt halen en dan komen ze terug bij mij donderdag (17:00) na school.
Wij hebben dit zo geregeld omdat de mama in het weekend werkt (2 weken op 3).
Ik heb vorig jaar (2024) allerlei vormen van hulp gezocht, vooral mbt mijn zoontje van 11J die zeer zwaar autistisch is en immens veel aandacht vraagt.
Helaas is daar zeer weinig uitgekomen en ben ik in oktober 2024 gecrasht.
De kinderen vragen zeer veel om de mama en ik heb geen moment rust doordat ik ook werk in de week en ieder weekend zijn de kinderen dus ook bij mij.
Om die reden ben ik het gesprek aangegeaan met de mama om een nieuwe regeling af te spreken.
Na vele gesprekken en meerdere regelingen die ik heb voorgesteld (een totaal van 14) zijn we zelfs na bemiddelling geen stap verder.
Ik ben bij een advocaat geweest om daarmee een regeling uit te tekenen die beantwoordt aan al de problemen die de mama heeft aangekaart (te veel wissels, lukt niet met werk, te weinig tijd met de kinderen,...)
Deze regeling zou ervoor zorgen dat de mama niks moet aanpassen aan haar werksituatie, er slechts 4 wissels zijn over 3 weken, de mama bijna evenveel tijd met de kinderen heeft als ikzelf.
Daarbij zou ik een weekend om 3 weken vrij hebben voor mezelf.
Deze heeft ze ook geweigerd.
Ik ben nu ten einde raad en heb daarom mijn advocaat aangeschreven om de procedure op te starten.
Ik had dit liever niet gewild maar de mama laat mij gewoon geen keus meer.
Nu is mijn vraag, als de rechter beslist in het belang van het kind dan ben ik ook ieder weekend in de mogelijkheid om voor mijn kinderen te kijken.
Mentaal heb ik helaas gemerkt dat dit niet haalbaar is.
Het is absoluut niet het geval dat ik mijn kinderen niet wil, de kinderen zelf vragen om mama meer te zien als ze bij mij zijn.
Ik vind niet dat ik verantwoordelijk moet gesteld worden omdat de mama beslist van te werken in het weekend. De kinderen kunnen nergens anders slapen door hun autisme en voelen zich uiteraard het beste bij hun ouders.
Laat duidelijk zijn, ik ben begonnen met slechts de vraag op 1 weekend op 2 vrij te zijn. 12-2 geen probleem, voltijds zelfs ook niet. Ik ben in staat om iedere dag voor mijn kinderen te zorgen. Mentaal lukt dit gewoon niet omdat ik negens rust heb tenzij ik verlof neem van mijn werk.
Hoe zal een rechter hierover oordelen? Ik weet 1 ding, als ik verplicht wordt om ieder weekend de kinderen bij mij te nemen, laat ik mezelf opnemen want dit is gewoon niet houdbaar.
Mvg,
Madeen3011